İnsanlık tarihinin en eski çağlarından başlayarak günümüze kadar ulaşan okçuluğun uzun bir geçmişe sahip olduğunu biliyoruz. Türk kültürümüzün önemli bir ögesi olan ‘’ok ve yay’’ insanlığın ilk dönemlerinde önemli bir av ve savaş aracı olarak kullanmıştır. Türkler için hem millî hem de manevi değerler açısından büyük bir öneme sahip olan okçuluk, Türklerin göçebe ve savaşçı bir millet olması ile savaş meydanlarında o dönemin en üstün teknolojik silahı olarak kullanılmıştır. Ayrıca eski Türklerde ok ve yay hükümdarın hâkimiyet simgesi olmuştur.
Osmanlılarda padişahlar okçuluğa büyük önem vermişlerdir. Verdikleri fermanlar ile Ok Meydanları kurulmuş, ilim ve vakıf kültürüyle birlikte okçuluğun spor olarak öğretilip uygulandığı “Atıcılar tekkesi” ile spor faaliyeti olarak yüzyıllar boyunca hizmet vermesine öncülük etmişlerdir.
Türklerin kullandıkları yaylar tarihsel süreçte hep gelişim göstermiştir. Geleneksel yaylar isimlerini her bölge ve milletin yaşam tarzlarına ve coğrafi koşullarına uygun olarak uzun bir tarihsel süreçte şekillenmiştir.
Kültürel ve sportif öneme sahip olan Geleneksel Türk Okçuluğu günümüzde toplumun önde gelen insanları ve halk tarafından yüksek itibar gösterildiği bir spor haline gelerek geleneksel kültürlerin, geleneksel sporların yaşaması, spor kültürünün topluma yayılması ve sporu hayatın bir parçası haline getirme yolunda önemli bir spor branşı halini alarak T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Hizmetleri Genel Müdürlüğü Bağımsız Federasyonlar içinde 2019 yılında Türkiye Geleneksel Türk Okçuluk Federasyonu olarak kurulmuştur.
Tükel, Y., Atılgan, D., Temel, A.S. “Günümüzde Geleneksel Türk Okçuluğu”, Türk Halklarının Geleneksel Spor Oyunları VIII Uluslararası Bildiriler Kitabı, ISBN: 978-605-4996-79-7, 16-18 Ekim 2019, syf: 347-360.
Tam metin için tıklayınız.